Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2019 r. (sygn. I CSK 242/18) w sprawie kredytów frankowych

Sąd Najwyższy dnia 9 maja 2019 r., po rozpoznaniu skargi kasacyjnej powodów w sprawie z powództwa kredytobiorców przeciwko bankowi o zapłatę uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy uchylił swoim orzeczeniem w sprawie o sygn. I CSK 242/18, zaskarżony wyrok uznając, że stwierdzenie  w myśl normy art. 385[1] k.c. niedozwolonego charakteru postanowienia umowy kredytu udzielonego w złotych a indeksowanego do waluty obcej, który określa zasady ustalania kursu wymiany walut, prowadzi do wyeliminowania mechanizmu indeksacji z treści wiążącego strony stosunku prawnego.

Co istotne w świetle rzadkiej, ale obecnej praktyki sądów, uznających jakoby zawarcie aneksu mogło odnowić umowę kredytu, Sąd Najwyższy przesądził, że zawarcie aneksu do umowy kredytowej nie jest jej odnowieniem, o którym mówi art. 506 k.c. Nadto SN zwrócił również uwagę, że oświadczenie kredytobiorcy o uznaniu długu, które znalazło się w ewentualnych aneksach do umowy nie wyklucza żądania ustalenia  rzeczywistej wysokość długu.

Skargę kasacyjną powodowie wnieśli od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił apelację powodów od wyroku sądu pierwszej instancji, którym oddalono powództwo.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej powodów, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
 
Jest to kolejny ważny dla kredytobiorców kredytów indeksowanych i denominowanych do CHF wyrok Sądu Najwyższego, rozwiewający wątpliwości, jakie narosły na kanwie praktyki judykatury. Tezy płynące z przedmiotowego orzeczenia są jednoznacznie korzystne.

 

 

 

 

Created byIdea4net Created by Idea4net. All rights reserved. Treści zawarte na stronie podlegają ochronie i nie mogą być w żaden sposób kopiowane ani rozpowszechniane, bez pisemnej zgody ich autorów. Powered by Olebright drukarnia