Zapadł kolejny, korzystny wyrok, w sprawie prowadzonej przez Adwokata naszej Kancelarii, Michała Kaczmarskiego. Dnia 19 czerwca 2019 r., na sali Sądu Okręgowego w Warszawie, poległ ponownie Raiffeisen Bank, którego Sąd zobowiązał do zwrotu małżeństwu kredytobiorców przeszło 400.000 CHF.

Umowa na gruncie, której toczył się spór, to relatywnie rzadko spotykany wśród kredytów Raiffeisen Bank, kredyt denominowany do franka szwajcarskiego. Na uwagę zasługuje, że w sprawie podobnej umowy denominowanej do CHF, wygrywaliśmy już z Raiffeisen Bank wcześniej (vide uzyskany przez nas wyrok z dnia 26 października 2018 r., sygn. akt XXV C 711/17). Jednocześnie jest to już 7 korzystny wyrok uzyskany przez naszą Kancelarię przeciwko Raiffeisen Bank.

Wśród motywów rozstrzygnięcia podanych w ustnym uzasadnieniu wyroku, znalazły się min. kwestie dotyczące dopuszczalności i warunków ukształtowania stosunków prawych, w których zobowiązania i świadczenia wyrażone są w różnych walutach, jak również kwestia abuzywności klauzul umownych i skutków takiej abuzywności dla wykonania umowy.

W szczególności Sąd stwierdził, że dopuszczalne jest, co do zasady, ukształtowanie stosunku prawnego w ten sposób, że waluta zobowiązania i waluta świadczenia wykonania zobowiązania będzie inna. Jednocześnie jednak Sąd zaznaczył, że warunkiem takiego ustalenia stosunku prawnego, jest stosowanie ogólnych zasad ograniczających zasadę swobody zawierania umów, w szczególności świadczenia te muszą zostać jasno określone. W rozpatrywanym przypadku, kredytu denominowanego do franka, kwoty zobowiązania i świadczenia nie zostały natomiast konkretnie ustalone, a odmiennie bank przyznał sobie prawo do dowolnego ustalenia tych kwot, już w trakcie trwania umowy. Bank przyznał sobie prawo do ustalenia zarówno kwoty transz kredytu, jak i kwoty rat, odwołując się do własnych tabeli kursów wymiany walut, przy czym dla oceny kształtu umowy nie ma znaczenia jak bank korzystał z tego prawa.

Takie ustalenie uprawnień banku przeczy zasadzie równorzędności stron umowy cywilnej, bowiem bank postawił się w sytuacji, w której sam mógł określić dowolnie wysokość swojego świadczenia umownego, jak również wysokość świadczeń umownych kredytobiorców.

W uznaniu Sądu, takie ustalenie stosunku prawnego jest sprzeczne z ustawą i już ta okoliczność przemawia za uznaniem nieważności całej umowy kredytu.

Jednocześnie Sąd uznał, że ewentualnie zawarte później aneksy nie mogą uzdrowić takiej umowy, bowiem żaden aneks nie potrafi zmienić zasad wypłaty transz kredytu, a więc zasad ustalenia świadczenia banku.

Sąd w swoim orzeczeniu odwołał się przede wszystkim do szerokiego dorobku doktryny i judykatury dotyczącego kształtowania stosunku zobowiązaniowego, istniejącego już od lat 90-tych. Sąd zauważył też na marginesie, ze podobne wnioski płynęłyby nawet z dorobku powstałego w realiach wcześniejszego kodeksu zobowiązań.

Sąd poszukał, w szczególności analogi do orzecznictwa Sądu Najwyższego wydanego w realiach prawa bankowego, w tym uchwały SN z 91 roku, dotyczącej niedopuszczalności dowolnego kształtowania wysokości stóp procentowych przez banki.

Niezależnie, Sąd stwierdził, że klauzule przeliczeniowe znajdujące się w umowie, są klauzulami niedozwolonymi, wobec czego nie wiążą konsumenta. Przy okazji zaznaczył też, że niedopuszczalne jest poszukiwanie zgodnej woli stron w przypadku uznania niedozwolonego charakteru klauzul umownych.

Sąd zastosował też „teorię salda” zasądzając na rzecz kredytobiorców całość kwot jakie uiszczali oni we franku szwajcarskim, jednocześnie stwierdzając, że kwoty uiszczone w walucie polskiej powinny zostać przez strony potrącone.

Wyrok jest bezwzględnie korzystny, a uzasadnienie ustne jasne, precyzyjne i zgodne z proponowaną przez nas już od 2014 roku koncepcją. To kolejne, bardzo korzystne dla kredytobiorców orzeczenie, zapadłe w Sądzie Okręgowym w Warszawie.

Kredytobiorcom gratulujemy wygranej!

Piotr Pieczara, Pełnomocnik Zarządu Kancelarii Themi


Kredyt we frankach

Pozywane banki

Prowadzimy procesy przeciwko niemal wszystkim polskim bankom, które oferowały kredyty indeksowane i denominowane do franka szwajcarskiego, w szczególności:

Raiffeisen Bank International (w tym Polbank EFG), PKO BP (w tym Nordea), Bank Pekao, Bank BPH, Santander Bank Polska (w tym Bank Zachodni WBK), Getin Noble Bank, mBank (w tym BRE Bank i MultiBank), Bank Millenium, Credit Agricole, Deutsche Bank Polska, ING Bank Śląski, BOŚ, BNP Paribas Bank Polska (w tym Fortis Bank i BGŻ), Eurobank, Santander Consumer Bank.