Kolejny prawomocny wyrok potwierdzający nieważność umowy kredytu denominowanego do CHF
Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny, wyrokiem z dnia 25 listopada 2024 r. (sygn. akt XXVIII C 4782/22) ustalił nieważność umowy kredytu zawartej w 2008 r. z Deutsche Bank PBC S.A. (następcą prawnym jest Deutsche Bank Polska S.A.) oraz zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot świadczeń spełnionych na podstawie tej umowy.
Wyrok ten wpisuje się w ugruntowaną już linię orzeczniczą dotyczącą tzw. kredytów we frankach szwajcarskich, w szczególności umów denominowanych do CHF, w których bank zastrzegł sobie dowolność w ustalaniu kursów walutowych.
Istota sprawy – kredyt denominowany, wypłacony w złotych
Sprawa dotyczyła umowy kredytu mieszkaniowego zawartej w maju 2008 r. Kwota kredytu została określona w walucie CHF, natomiast:
-
wypłata kredytu następowała w złotych polskich,
-
spłata rat również następowała w PLN,
-
przeliczenia dokonywane były według kursów ustalanych jednostronnie przez bank w jego tabelach kursowych.
Sąd jednoznacznie zakwalifikował sporną umowę jako kredyt denominowany, a nie kredyt walutowy, podkreślając, że powodowie nigdy nie dysponowali frankami szwajcarskimi ani przy wypłacie, ani przy spłacie kredytu. Waluta CHF pełniła w tej konstrukcji funkcję miernika wartości, a mechanizm przeliczeniowy stanowił kluczowy element umowy.
Kluczowe przyczyny nieważności umowy
W obszernym uzasadnieniu Sąd wskazał na kilka niezależnych podstaw nieważności umowy, z których najistotniejsze to:
1. Abuzywność klauzul przeliczeniowych
Umowa odwoływała się do tabel kursowych banku, nie określając żadnych obiektywnych kryteriów ustalania kursu CHF. Kredytobiorcy nie mieli możliwości:
-
weryfikacji sposobu ustalania kursu,
-
przewidzenia ekonomicznych skutków umowy,
-
ani wpływu na mechanizm przeliczeń.
Sąd podkreślił, że taka konstrukcja przyznaje bankowi niczym nieograniczoną swobodę, co narusza równowagę kontraktową stron i rażąco godzi w interes konsumentów.
2. Brak możliwości utrzymania umowy po eliminacji klauzul abuzywnych
Po usunięciu niedozwolonych postanowień dotyczących przeliczeń walutowych umowa:
-
nie zawierała mechanizmu pozwalającego ustalić wysokość zobowiązania,
-
nie mogła być wykonywana,
-
nie nadawała się do „uzdrowienia” poprzez zastąpienie klauzul innymi regulacjami.
W konsekwencji Sąd uznał, że skutkiem abuzywności jest nieważność całej umowy.
3. Naruszenie art. 69 Prawa bankowego
Sąd zwrócił uwagę, że umowa nie spełniała wymogów określenia kwoty kredytu w sposób jednoznaczny i weryfikowalny. Mechanizm konwersji walutowej powodował, że rzeczywista kwota oddana do dyspozycji kredytobiorców była zmienna i zależna wyłącznie od decyzji banku.
Skutki wyroku – zwrot świadczeń i wykreślenie hipoteki
Sąd:
-
ustalił nieważność umowy kredytu,
-
zasądził od Deutsche Bank Polska S.A. na rzecz kredytobiorców:
-
89 476,38 zł oraz
-
45 791,94 CHF
wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie,
-
-
obciążył bank w całości kosztami procesu.
Wyrok ustalający nieważność umowy otwiera również drogę do:
-
wykreślenia hipoteki z księgi wieczystej nieruchomości,
-
definitywnego zakończenia stosunku prawnego między stronami.
Znaczenie wyroku dla kredytobiorców Deutsche Banku
Orzeczenie to ma istotne znaczenie dla osób posiadających kredyt frankowy w Deutsche Banku, zwłaszcza zawarty w oparciu o wzorce umowne z lat 2006–2010. Sąd szczegółowo odniósł się do:
-
konstrukcji kredytu denominowanego,
-
mechanizmu wypłaty i spłaty w PLN,
-
oraz braku transparentności klauzul kursowych.
Argumentacja zaprezentowana w uzasadnieniu w pełni koresponduje z dominującym obecnie kierunkiem orzecznictwa sądów powszechnych i Sądu Najwyższego.
Komentarz Kancelarii Themi
W Kancelarii Themi od 2014 r. prowadzimy sprawy dotyczące kredytów we frankach szwajcarskich, w tym kredytów denominowanych udzielanych przez Deutsche Bank. Już na wczesnym etapie sporów frankowych wskazywaliśmy, że tego rodzaju umowy – z uwagi na dowolność banku w ustalaniu kursów oraz brak realnej informacji o ryzyku – nie spełniają wymogów ważnej umowy kredytu.
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 listopada 2024 r. po raz kolejny potwierdza, że kredyt we frankach, w którym mechanizm waloryzacji opiera się na nieprzejrzystych tabelach bankowych, nie może zostać utrzymany w obrocie prawnym.