Deutsche Bank Polska S.A. – nieważność kredytu frankowego Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 listopada 2024 r., sygn. akt XXVIII C 4782/22

Kolejny prawomocny wyrok potwierdzający nieważność umowy kredytu denominowanego do CHF

Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny, wyrokiem z dnia 25 listopada 2024 r. (sygn. akt XXVIII C 4782/22) ustalił nieważność umowy kredytu zawartej w 2008 r. z Deutsche Bank PBC S.A. (następcą prawnym jest Deutsche Bank Polska S.A.) oraz zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot świadczeń spełnionych na podstawie tej umowy.

Wyrok ten wpisuje się w ugruntowaną już linię orzeczniczą dotyczącą tzw. kredytów we frankach szwajcarskich, w szczególności umów denominowanych do CHF, w których bank zastrzegł sobie dowolność w ustalaniu kursów walutowych.

 


Istota sprawy – kredyt denominowany, wypłacony w złotych

Sprawa dotyczyła umowy kredytu mieszkaniowego zawartej w maju 2008 r. Kwota kredytu została określona w walucie CHF, natomiast:

  • wypłata kredytu następowała w złotych polskich,

  • spłata rat również następowała w PLN,

  • przeliczenia dokonywane były według kursów ustalanych jednostronnie przez bank w jego tabelach kursowych.

Sąd jednoznacznie zakwalifikował sporną umowę jako kredyt denominowany, a nie kredyt walutowy, podkreślając, że powodowie nigdy nie dysponowali frankami szwajcarskimi ani przy wypłacie, ani przy spłacie kredytu. Waluta CHF pełniła w tej konstrukcji funkcję miernika wartości, a mechanizm przeliczeniowy stanowił kluczowy element umowy.


Kluczowe przyczyny nieważności umowy

W obszernym uzasadnieniu Sąd wskazał na kilka niezależnych podstaw nieważności umowy, z których najistotniejsze to:

1. Abuzywność klauzul przeliczeniowych

Umowa odwoływała się do tabel kursowych banku, nie określając żadnych obiektywnych kryteriów ustalania kursu CHF. Kredytobiorcy nie mieli możliwości:

  • weryfikacji sposobu ustalania kursu,

  • przewidzenia ekonomicznych skutków umowy,

  • ani wpływu na mechanizm przeliczeń.

Sąd podkreślił, że taka konstrukcja przyznaje bankowi niczym nieograniczoną swobodę, co narusza równowagę kontraktową stron i rażąco godzi w interes konsumentów.

2. Brak możliwości utrzymania umowy po eliminacji klauzul abuzywnych

Po usunięciu niedozwolonych postanowień dotyczących przeliczeń walutowych umowa:

  • nie zawierała mechanizmu pozwalającego ustalić wysokość zobowiązania,

  • nie mogła być wykonywana,

  • nie nadawała się do „uzdrowienia” poprzez zastąpienie klauzul innymi regulacjami.

W konsekwencji Sąd uznał, że skutkiem abuzywności jest nieważność całej umowy.

3. Naruszenie art. 69 Prawa bankowego

Sąd zwrócił uwagę, że umowa nie spełniała wymogów określenia kwoty kredytu w sposób jednoznaczny i weryfikowalny. Mechanizm konwersji walutowej powodował, że rzeczywista kwota oddana do dyspozycji kredytobiorców była zmienna i zależna wyłącznie od decyzji banku.


Skutki wyroku – zwrot świadczeń i wykreślenie hipoteki

Sąd:

  • ustalił nieważność umowy kredytu,

  • zasądził od Deutsche Bank Polska S.A. na rzecz kredytobiorców:

    • 89 476,38 zł oraz

    • 45 791,94 CHF
      wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie,

  • obciążył bank w całości kosztami procesu.

Wyrok ustalający nieważność umowy otwiera również drogę do:

  • wykreślenia hipoteki z księgi wieczystej nieruchomości,

  • definitywnego zakończenia stosunku prawnego między stronami.


Znaczenie wyroku dla kredytobiorców Deutsche Banku

Orzeczenie to ma istotne znaczenie dla osób posiadających kredyt frankowy w Deutsche Banku, zwłaszcza zawarty w oparciu o wzorce umowne z lat 2006–2010. Sąd szczegółowo odniósł się do:

  • konstrukcji kredytu denominowanego,

  • mechanizmu wypłaty i spłaty w PLN,

  • oraz braku transparentności klauzul kursowych.

Argumentacja zaprezentowana w uzasadnieniu w pełni koresponduje z dominującym obecnie kierunkiem orzecznictwa sądów powszechnych i Sądu Najwyższego.


Komentarz Kancelarii Themi

W Kancelarii Themi od 2014 r. prowadzimy sprawy dotyczące kredytów we frankach szwajcarskich, w tym kredytów denominowanych udzielanych przez Deutsche Bank. Już na wczesnym etapie sporów frankowych wskazywaliśmy, że tego rodzaju umowy – z uwagi na dowolność banku w ustalaniu kursów oraz brak realnej informacji o ryzyku – nie spełniają wymogów ważnej umowy kredytu.

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 listopada 2024 r. po raz kolejny potwierdza, że kredyt we frankach, w którym mechanizm waloryzacji opiera się na nieprzejrzystych tabelach bankowych, nie może zostać utrzymany w obrocie prawnym.

Pozywane banki

Prowadzimy procesy przeciwko niemal wszystkim polskim bankom, które oferowały kredyty indeksowane i denominowane do franka szwajcarskiego, w szczególności:

Raiffeisen Bank International (w tym Polbank EFG), PKO BP (w tym Nordea), Bank Pekao, Bank BPH, Santander Bank Polska (w tym Bank Zachodni WBK), Getin Noble Bank, mBank (w tym BRE Bank i MultiBank), Bank Millenium, Credit Agricole, Deutsche Bank Polska, ING Bank Śląski, BOŚ, BNP Paribas Bank Polska (w tym Fortis Bank i BGŻ), Eurobank, Santander Consumer Bank.

Siedziba Kancelarii frankowej Themi mieści się w Krakowie. Prowadzimy sprawy sądowe w Warszawie, Gdańsku, Katowicach, Wrocławiu i na terenie całego kraju.