Wyrokiem z dnia 25 października 2021 r., sygn. akt I C 606/20, Sąd Okręgowy w Krakowie zasądził od Banku Millennium S.A. na rzecz kredytobiorców:

• 13.748,60 zł,
• 23.740,28 CHF,
• odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 19 lutego 2020 r. do dnia zapłaty,
• 6.417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sąd uznał, że umowa kredytu indeksowanego do CHF zawierała niedozwolone postanowienia umowne dotyczące mechanizmu indeksacji, a po ich eliminacji umowa nie mogła dalej obowiązywać.

Kredyt indeksowany do CHF zawarty z Bankiem Millennium

Sprawa dotyczyła umowy kredytu hipotecznego zawartej 5 czerwca 2008 r. pomiędzy kredytobiorcami a Bankiem Millennium S.A.

Kwota kredytu wynosiła 190.400 zł, a kredyt był indeksowany do franka szwajcarskiego.

Umowa przewidywała między innymi, że:

• wypłata kredytu następowała po kursie kupna CHF ustalanym przez bank,
• spłata rat następowała po kursie sprzedaży CHF z tabeli banku,
• oprocentowanie oparto o stawkę LIBOR 3M CHF.

Sąd: bank jednostronnie ustalał kursy walut

Sąd szczegółowo przeanalizował mechanizm indeksacji stosowany przez Bank Millennium.

W uzasadnieniu wskazano, że:

• umowa nie określała sposobu ustalania kursów CHF,
• bank mógł samodzielnie wyznaczać kursy kupna i sprzedaży waluty,
• kredytobiorcy nie mieli możliwości zweryfikowania poprawności wyliczeń banku,
• konsumenci nie mogli oszacować rzeczywistych kosztów kredytu.

Sąd podkreślił również, że zastosowanie dwóch różnych kursów waluty – kupna przy uruchomieniu kredytu i sprzedaży przy spłacie rat – prowadziło do uzyskiwania przez bank dodatkowego wynagrodzenia w postaci spreadu walutowego.

Sąd: konsumenci nie zostali właściwie poinformowani o ryzyku kursowym

Kredytobiorcy wskazywali, że kredyt frankowy przedstawiano im jako korzystniejszy i bezpieczniejszy od kredytu złotowego ze względu na niższe oprocentowanie.

Sąd ustalił, że powodowie wprawdzie otrzymali broszurę dotyczącą ryzyka kursowego i podpisali oświadczenie o zapoznaniu się z nią, jednak nie oznaczało to jeszcze pełnego i rzetelnego poinformowania o rzeczywistej skali ryzyka.

W uzasadnieniu podkreślono, że:

• kredytobiorcy nie mogli przewidzieć rzeczywistego wzrostu zadłużenia,
• bank nie wyjaśnił skutków długoterminowego wzrostu kursu CHF,
• ryzyko kursowe zostało przerzucone niemal wyłącznie na konsumentów.

Sąd: postanowienia dotyczące indeksacji były abuzywne

Sąd uznał za niedozwolone postanowienia dotyczące:

• przeliczania kwoty kredytu według kursu kupna CHF,
• spłaty rat według kursu sprzedaży CHF,
• tabel kursowych ustalanych jednostronnie przez bank.

W ocenie Sądu:

• postanowienia nie były indywidualnie negocjowane,
• zostały przejęte z wzorca bankowego,
• konsumenci nie mieli realnego wpływu na ich treść,
• mechanizm indeksacji został narzucony przez bank.

Sąd podkreślił również, że sam fakt wcześniejszego zapoznania się z treścią umowy nie oznacza indywidualnego uzgodnienia jej postanowień.

Sąd: umowa po usunięciu klauzul abuzywnych nie może dalej obowiązywać

Sąd Okręgowy uznał, że mechanizm indeksacji stanowił element konstrukcyjny całej umowy kredytu.

W konsekwencji po wyeliminowaniu niedozwolonych postanowień:

• nie było możliwe dalsze wykonywanie umowy,
• brak było podstaw do zastąpienia kursów banku kursem średnim NBP,
• umowę należało uznać za nieważną.

Sąd wyraźnie wskazał, że wszelkie świadczenia spełnione przez kredytobiorców na rzecz banku stanowią świadczenia nienależne podlegające zwrotowi.

Sąd odniósł się także do argumentów banku

Bank argumentował między innymi, że:

• kredytobiorcy świadomie wybrali kredyt frankowy,
• byli informowani o ryzyku kursowym,
• kredyt był korzystniejszy ze względu na niższe oprocentowanie,
• kursy banku miały charakter rynkowy,
• po wejściu w życie ustawy antyspreadowej ewentualna abuzywność została usunięta.

Sąd nie podzielił jednak tej argumentacji.

Podkreślono między innymi, że:

• możliwość późniejszej spłaty w CHF nie usuwa pierwotnej abuzywności klauzul,
• aneks antyspreadowy nie sanował wadliwych postanowień,
• konsument musi znać sposób ustalania kursów już w chwili zawarcia umowy.

Kolejna wygrana frankowiczów przeciwko Bankowi Millennium

Wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 25 października 2021 r., sygn. akt I C 606/20, stanowi kolejne orzeczenie potwierdzające abuzywność klauzul indeksacyjnych stosowanych przez Bank Millennium S.A.

Sąd potwierdził między innymi, że:

• bank nie może dowolnie ustalać kursów walut,
• konsument musi być rzetelnie poinformowany o ryzyku kursowym,
• mechanizm indeksacji stanowi główny element umowy kredytu frankowego,
• po usunięciu klauzul abuzywnych umowa może upaść w całości,
• świadczenia spełnione przez kredytobiorców podlegają zwrotowi jako świadczenia nienależne.