Wyrok przeciwko Bankowi Millennium – Kancelaria Themi uzyskała nieważność umowy kredytu frankowego (I C 1664/20)

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2022 r., sygn. akt I C 1664/20, Sąd Okręgowy w Krakowie ustalił nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF zawartej pomiędzy Klientami Kancelarii Themi a Bankiem Millennium S.A. oraz zasądził na rzecz powodów kwoty 5.972,95 zł i 35.602,17 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz zwrot kosztów procesu.

Sąd uznał, że zastosowany przez bank mechanizm indeksacji oparty o kursy ustalane jednostronnie przez bank miał charakter abuzywny, a konsumenci nie zostali prawidłowo poinformowani o rzeczywistym ryzyku kursowym związanym z kredytem frankowym.

 


Kredyt indeksowany do CHF zawarty z Bankiem Millennium

Klienci Kancelarii Themi zawarli z Bankiem Millennium S.A. w dniu 17 lutego 2006 r. umowę „MilleKredyt Dom” nr KH/0659/01/2006.

Bank udzielił kredytu w kwocie 220.000 zł indeksowanego do franka szwajcarskiego CHF. Następnie, na podstawie aneksu, kwota kredytu została zwiększona o kolejne 90.000 zł.

Umowa przewidywała, że:

  • wypłata kredytu następowała według kursu kupna CHF z tabeli banku,
  • spłata rat następowała według kursu sprzedaży CHF ustalanego przez bank,
  • bank samodzielnie określał kursy walut stosowane do rozliczeń kredytu.

Kredyt był oprocentowany według stawki LIBOR 3M CHF powiększonej o marżę banku.


Sąd: klauzule indeksacyjne nie były indywidualnie uzgadniane

Sąd ustalił, że powodowie zawarli umowę jako konsumenci, a postanowienia dotyczące indeksacji i ustalania kursów walut nie były z nimi indywidualnie negocjowane.

W uzasadnieniu wskazano, że:

  • bank przedstawił gotowy wzorzec umowy,
  • konsumenci nie mieli wpływu na sposób ustalania kursów,
  • nie wyjaśniono im mechanizmu działania tabel kursowych,
  • bank nie wykazał, aby postanowienia te były indywidualnie uzgodnione.

Sąd podkreślił również, że nawet fakt zatrudnienia powodów w sektorze bankowym nie oznaczał automatycznie świadomości ryzyk i mechanizmów związanych z konstrukcją kredytu frankowego.


Sąd: bank mógł arbitralnie ustalać kursy CHF

Sąd uznał, że postanowienia odwołujące się do tabel kursowych banku rażąco naruszały interesy konsumentów i były sprzeczne z dobrymi obyczajami.

W szczególności wskazano, że:

  • umowa nie zawierała żadnych obiektywnych zasad ustalania kursów walut,
  • bank mógł jednostronnie wpływać na wysokość zadłużenia kredytobiorców,
  • konsumenci nie byli w stanie przewidzieć ekonomicznych skutków umowy,
  • mechanizm indeksacji prowadził do nierównowagi kontraktowej stron.

Sąd podkreślił, że dla oceny abuzywności znaczenie ma sama możliwość arbitralnego ustalania kursów przez bank, a nie to, czy bank faktycznie stosował kursy odbiegające od rynkowych.


Sąd: konsumenci nie zostali właściwie poinformowani o ryzyku walutowym

W uzasadnieniu szczegółowo omówiono również obowiązki informacyjne banku wobec konsumentów.

Sąd ustalił, że:

  • bank przedstawiał kredyt frankowy jako produkt korzystny i stabilny,
  • wskazywano na niewielkie wahania kursu CHF,
  • nie przedstawiono symulacji znaczącego wzrostu kursu waluty,
  • konsumenci nie zostali poinformowani o praktycznie nieograniczonym ryzyku kursowym,
  • nie wyjaśniono rzeczywistego wpływu zmian kursów na saldo zadłużenia.

Sąd podkreślił, że prawidłowo poinformowany konsument powinien mieć świadomość, iż zawierając kredyt powiązany z walutą obcą przy uzyskiwaniu dochodów w PLN ponosi w praktyce nieograniczone ryzyko ekonomiczne.


Sąd: abuzywne klauzule prowadzą do nieważności umowy

Sąd wskazał, że po wyeliminowaniu abuzywnych postanowień dotyczących mechanizmu indeksacji umowa nie może dalej obowiązywać.

W uzasadnieniu podkreślono, że:

  • brak było przepisów pozwalających zastąpić wadliwe klauzule,
  • sąd nie może samodzielnie tworzyć nowego mechanizmu przeliczeniowego,
  • utrzymanie umowy po usunięciu klauzul indeksacyjnych nie było możliwe,
  • skutkiem abuzywności jest nieważność całej umowy kredytowej.

Sąd szeroko odwołał się przy tym do orzecznictwa TSUE oraz Sądu Najwyższego dotyczącego kredytów frankowych i ochrony konsumentów.


Zwrot świadczeń spełnionych przez kredytobiorców

W konsekwencji ustalenia nieważności umowy Sąd zasądził na rzecz Klientów Kancelarii Themi:

  • 5.972,95 zł,
  • 35.602,17 CHF,
  • odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 5 stycznia 2022 r.,
  • 6.417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sąd uznał, że świadczenia spełnione przez kredytobiorców na podstawie nieważnej umowy stanowią świadczenia nienależne podlegające zwrotowi.


Kancelaria Themi – doświadczenie w sprawach frankowych

Kancelaria Themi prowadzi sprawy dotyczące kredytów frankowych przeciwko największym bankom działającym w Polsce, w tym przeciwko Bankowi Millennium S.A., BNP Paribas, Santander, Raiffeisen Bank International, PKO BP czy Deutsche Bank.

Reprezentujemy kredytobiorców na wszystkich etapach postępowań dotyczących kredytów indeksowanych i denominowanych do CHF – zarówno w sprawach o ustalenie nieważności umowy, jak i o tzw. „odfrankowienie” kredytu.

Pozywane banki

Prowadzimy procesy przeciwko niemal wszystkim polskim bankom, które oferowały kredyty indeksowane i denominowane do franka szwajcarskiego, w szczególności:

Raiffeisen Bank International (w tym Polbank EFG), PKO BP (w tym Nordea), Bank Pekao, Bank BPH, Santander Bank Polska (w tym Bank Zachodni WBK), Getin Noble Bank, mBank (w tym BRE Bank i MultiBank), Bank Millenium, Credit Agricole, Deutsche Bank Polska, ING Bank Śląski, BOŚ, BNP Paribas Bank Polska (w tym Fortis Bank i BGŻ), Eurobank, Santander Consumer Bank.

Siedziba Kancelarii frankowej Themi mieści się w Krakowie. Prowadzimy sprawy sądowe w Warszawie, Gdańsku, Katowicach, Wrocławiu i na terenie całego kraju.