Wyrokiem z dnia 25 marca 2022 r., sygn. akt XVI C 778/20, Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie zasądził od Banku Millennium S.A. na rzecz Klientów Kancelarii Themi kwotę 57.703,43 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 18 marca 2020 r. do dnia zapłaty.
Sąd zasądził również na rzecz Klientów zwrot kosztów procesu w kwocie 3.917,11 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
Kredyt frankowy Banku Millennium z 2008 roku
Sprawa dotyczyła umowy kredytu hipotecznego nr KH/0929/06/2008 zawartej z Bankiem Millennium S.A. w dniu 25 czerwca 2008 r.
Bank udzielił Klientom kredytu w kwocie 200.400 zł indeksowanego do franka szwajcarskiego CHF. Kredyt miał zostać spłacony w ciągu 360 miesięcy.
Umowa przewidywała:
- przeliczenie wypłaconego kredytu według kursu kupna CHF z tabeli Banku Millennium,
- spłatę rat według kursu sprzedaży CHF ustalanego jednostronnie przez bank,
- pełne uzależnienie wysokości zadłużenia od tabel kursowych banku.
Sąd: kredyt był kredytem złotowym, a nie walutowym
Sąd Rejonowy jednoznacznie wskazał, że zawarta umowa była kredytem złotowym indeksowanym do CHF, a nie kredytem walutowym.
W uzasadnieniu podkreślono, że:
- kwota kredytu została określona w PLN,
- wypłata kredytu następowała w złotówkach,
- hipoteka została ustanowiona w PLN,
- CHF pełnił wyłącznie funkcję miernika waloryzacyjnego.
Sąd wskazał również, że sama indeksacja nie powoduje jeszcze, iż kredyt staje się kredytem walutowym.
Klauzule indeksacyjne uznane za abuzywne
Sąd uznał, że postanowienia dotyczące indeksacji kredytu do CHF stanowiły niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ k.c.
W szczególności wskazano, że:
- konsumenci nie mieli realnego wpływu na treść klauzul indeksacyjnych,
- bank samodzielnie ustalał kursy CHF,
- sposób ustalania kursów nie był przejrzysty ani weryfikowalny,
- kredytobiorcy nie mogli przewidzieć wysokości swojego przyszłego zobowiązania.
Sąd podkreślił, że sam wybór waluty indeksacji we wniosku kredytowym nie oznacza indywidualnego uzgodnienia mechanizmu indeksacyjnego.
Sąd: Bank Millennium mógł dowolnie kształtować wysokość rat
W uzasadnieniu wyroku wskazano, że bank pozostawił sobie możliwość jednostronnego określania kursów CHF, od których zależała wysokość zadłużenia i rat kredytowych.
Sąd zwrócił uwagę, że:
- umowa nie zawierała obiektywnych kryteriów ustalania kursów,
- konsumenci nie mieli możliwości samodzielnej weryfikacji tabel kursowych,
- bank mógł arbitralnie wpływać na wysokość świadczeń kredytobiorców.
Zdaniem Sądu takie ukształtowanie stosunku prawnego rażąco naruszało interes konsumentów i pozostawało sprzeczne z dobrymi obyczajami.
Umowa mogła dalej obowiązywać bez klauzul indeksacyjnych
W odróżnieniu od części orzeczeń zapadających w sprawach frankowych, Sąd w tej sprawie uznał, że po usunięciu abuzywnych klauzul indeksacyjnych umowa może nadal obowiązywać jako kredyt złotowy oprocentowany według stawki LIBOR.
Sąd wskazał, że:
- po wyeliminowaniu indeksacji nadal możliwe było ustalenie praw i obowiązków stron,
- kredyt pozostawał kredytem udzielonym w PLN,
- brak było podstaw do zastępowania klauzul bankowych kursem średnim NBP lub innym mechanizmem przeliczeniowym.
Jednocześnie Sąd odwołał się do orzecznictwa TSUE oraz sprawy Dziubak (C-260/18), podkreślając zakaz tzw. „redukcji utrzymującej skuteczność”.
Zwrot nadpłat po usunięciu mechanizmu indeksacji
Na podstawie opinii biegłego sąd ustalił wysokość nadpłat wynikających ze stosowania abuzywnego mechanizmu indeksacji.
Sąd przyjął, że:
- Klienci spłacili raty w wyższej wysokości niż należna po usunięciu indeksacji,
- różnica pomiędzy świadczeniami zapłaconymi a należnymi wynosiła 57.703,43 zł,
- kwota ta stanowiła świadczenie nienależne podlegające zwrotowi.
Kancelaria Themi – doświadczenie w sprawach przeciwko Bankowi Millennium
Kancelaria Themi reprezentuje kredytobiorców w sporach dotyczących kredytów indeksowanych i denominowanych do CHF przeciwko największym bankom działającym w Polsce, w tym przeciwko Bankowi Millennium S.A.
Prowadzimy sprawy zarówno dotyczące:
- unieważnienia umów kredytowych,
- odfrankowienia kredytów,
- zwrotu nadpłat,
- rozliczeń po nieważności umowy,
- sporów dotyczących zarzutu zatrzymania i potrącenia.