Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. akt I C 343/22, Sąd Okręgowy w Krakowie zasądził od Banku Millennium S.A. na rzecz Klientów Kancelarii Themi kwoty po 317.383,86 zł dla każdego z powodów wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 8 czerwca 2022 r. do dnia zapłaty.

Łącznie kredytobiorcom zasądzono ponad 634 tys. zł. Sąd zasądził również zwrot kosztów procesu w wysokości 11.817 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Kredyt frankowy indeksowany do CHF zawarty z Euro Bank S.A.

Sprawa dotyczyła umowy kredytu hipotecznego nr KH/00003318 zawartej w dniu 17 czerwca 2008 r. z Euro Bank S.A., będącym poprzednikiem prawnym Banku Millennium S.A.

Kredyt został udzielony w kwocie 735.672,78 zł i był indeksowany do franka szwajcarskiego CHF na okres 420 miesięcy.

Środki z kredytu zostały przeznaczone m.in. na:

• wykończenie nieruchomości,
• konsolidację wcześniejszych zobowiązań,
• refinansowanie wcześniejszych kredytów mieszkaniowych.

Umowa przewidywała:

• wypłatę kredytu w PLN,
• przeliczenie salda według kursu kupna CHF ustalanego przez bank,
• spłatę rat w PLN według kursu sprzedaży CHF z tabel banku.

Sąd: frank szwajcarski miał wyłącznie charakter waloryzacyjny

W uzasadnieniu wyroku Sąd szczegółowo wyjaśnił charakter kredytu indeksowanego do CHF.

Sąd podkreślił, że:

• kredyt był wypłacany wyłącznie w złotych,
• kredyt miał być spłacany również w PLN,
• CHF pełnił wyłącznie funkcję przeliczeniową i waloryzacyjną,
• rzeczywistym celem stron było uzyskanie finansowania w polskiej walucie.

W uzasadnieniu wskazano również, że kredyt nie miał charakteru klasycznego kredytu walutowego, lecz był kredytem złotowym powiązanym z kursem CHF.

Sąd: bank mógł arbitralnie ustalać kursy CHF

Sąd uznał za abuzywne postanowienia pozwalające bankowi jednostronnie ustalać kursy walut stosowane do przeliczeń kredytu i rat.

W uzasadnieniu wskazano, że:

• umowa nie zawierała żadnych obiektywnych zasad ustalania kursów,
• bank miał pełną swobodę wyznaczania kursów kupna i sprzedaży CHF,
• konsumenci nie mogli przewidzieć wysokości swojego zobowiązania,
• mechanizm ten prowadził do nierównowagi kontraktowej stron.

Sąd podkreślił, że już sama możliwość arbitralnego ustalania kursów przez bank stanowi rażące naruszenie interesów konsumenta.

Sąd: kredytobiorcy nie zostali prawidłowo poinformowani o ryzyku walutowym

W toku postępowania ustalono, że powodowie zostali skierowani do kredytu CHF z uwagi na brak zdolności kredytowej do uzyskania kredytu złotowego.

Sąd ustalił, że:

• pośrednik i pracownicy banku przedstawiali CHF jako stabilną walutę,
• ryzyko kursowe było bagatelizowane,
• nie wyjaśniono sposobu ustalania kursów przez bank,
• powodowie nie otrzymali informacji pozwalających realnie ocenić skalę ryzyka.

W uzasadnieniu podkreślono, że konsumenci nie zostali uświadomieni, iż przy znacznym wzroście kursu CHF saldo zadłużenia może wzrosnąć mimo wieloletniej spłaty kredytu.

Sąd: strategia marketingowa banków wypaczała sens informacji o ryzyku

Sąd bardzo szeroko odniósł się do sposobu oferowania kredytów frankowych przez banki.

W uzasadnieniu wskazano m.in., że:

• banki podkreślały stabilność franka szwajcarskiego,
• eksponowano niższe raty kredytów CHF,
• ryzyko walutowe było deprecjonowane,
• konsumenci byli przekonywani o bezpieczeństwie produktu,
• działania marketingowe prowadziły do zniekształcenia rzeczywistej oceny ryzyka przez klientów.

Sąd stwierdził wręcz, że strategia marketingowa banków prowadziła do manipulowania konsumentami w celu sprzedaży jak największej liczby kredytów frankowych.

Sąd: kredyt frankowy przypominał produkt spekulacyjny

W uzasadnieniu pojawiły się również bardzo mocne stwierdzenia dotyczące charakteru ekonomicznego kredytu indeksowanego do CHF.

Sąd wskazał, że:

• konstrukcja kredytu zawierała element losowy i quasi-spekulacyjny,
• konsumenci byli narażeni na praktycznie nieograniczone ryzyko kursowe,
• kredytobiorcy nie mieli żadnych mechanizmów zabezpieczających przed wzrostem kursu CHF,
• bank pozostawał zabezpieczony przed ryzykiem walutowym, podczas gdy konsumenci ponosili je niemal w całości.

Zdaniem Sądu prawidłowo poinformowany konsument nigdy nie zaakceptowałby takiej konstrukcji umowy.

Sąd: klauzule abuzywne nie mogły zostać zastąpione innym mechanizmem

Sąd wskazał, że po wyeliminowaniu abuzywnych postanowień dotyczących indeksacji umowa nie mogła być dalej wykonywana.

W uzasadnieniu powołano bogate orzecznictwo:

• Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
• Sądu Najwyższego,
• Sądu Apelacyjnego w Krakowie.

Sąd podkreślił, że:

• nie można zastępować abuzywnych klauzul dowolnymi mechanizmami,
• sąd krajowy nie może „naprawiać” wadliwej umowy wbrew interesowi konsumenta,
• celem dyrektywy 93/13 jest przywrócenie rzeczywistej równowagi stron.

Kancelaria Themi – doświadczenie w sporach frankowych

Kancelaria Themi reprezentuje kredytobiorców w sporach przeciwko bankom dotyczących kredytów indeksowanych i denominowanych do CHF oraz EUR.

Prowadzimy sprawy obejmujące m.in.:

• unieważnienie umów frankowych,
• odfrankowienie kredytów,
• zwrot świadczeń nienależnych,
• analizę klauzul abuzywnych,
• zarzuty potrącenia i zatrzymania,
• dochodzenie odsetek ustawowych za opóźnienie,
• reprezentację przed sądami wszystkich instancji.

Wyrok w sprawie I C 343/22 jest kolejnym przykładem skutecznego dochodzenia roszczeń przez Klientów Kancelarii Themi przeciwko Bankowi Millennium S.A.