Wyrokiem z dnia 5 lipca 2022 r., sygn. akt I C 297/22, Sąd Okręgowy w Nowym Sączu oddalił w całości powództwo Banku Millennium S.A. przeciwko Klientom Kancelarii Themi o zapłatę ponad 500 tys. zł wynikających z umowy kredytu frankowego.

Bank domagał się od kredytobiorców m.in.:

• 512.002,75 zł kapitału,
• odsetek umownych,
• odsetek za opóźnienie,
• dalszych odsetek liczonych do dnia zapłaty.

Sąd oddalił jednak powództwo w całości oraz zasądził od Banku Millennium S.A. na rzecz Klientów Kancelarii Themi kwotę 10.834 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

Spór dotyczył kredytu frankowego z 2006 roku

Postępowanie dotyczyło umowy kredytu hipotecznego nr KH/1594/04/2006 zawartej w dniu 17 maja 2006 r. z Bankiem Millennium S.A.

Kredyt został udzielony w kwocie 393.550 zł i był indeksowany do franka szwajcarskiego CHF.

Środki przeznaczono m.in. na:

• zakup mieszkania od dewelopera w Krakowie,
• wykończenie lokalu,
• refinansowanie wcześniejszych wydatków.

Umowa przewidywała:

• wypłatę kredytu w PLN,
• przeliczenie salda według kursu kupna CHF z tabel banku,
• spłatę rat według kursu sprzedaży CHF ustalanego przez bank.

Sąd: kredytobiorcy byli konsumentami

Bank próbował podważać konsumencki charakter umowy, twierdząc, że nieruchomość była wykorzystywana w celach zarobkowych i wynajmowana.

Sąd nie podzielił jednak tej argumentacji.

W uzasadnieniu wskazano, że:

• kredyt został zaciągnięty w celu zakupu mieszkania dla potrzeb życiowych pozwanych,
• kredytobiorcy początkowo zamieszkiwali w zakupionym lokalu,
• późniejszy wynajem mieszkania nie zmieniał pierwotnego konsumenckiego charakteru umowy.

To rozstrzygnięcie miało istotne znaczenie dla zastosowania przepisów dotyczących ochrony konsumentów i klauzul abuzywnych.

Sąd: kredytobiorcy nie zostali właściwie poinformowani o ryzyku

Sąd bardzo szczegółowo przeanalizował sposób oferowania kredytu frankowego przez Bank Millennium.

W ustaleniach wskazano, że:

• pracownicy banku przedstawiali kredyt CHF jako korzystniejszy i tańszy,
• eksponowano niskie oprocentowanie i niższe raty,
• bagatelizowano ryzyko kursowe,
• nie wyjaśniono rzeczywistego wpływu kursu CHF na saldo zadłużenia,
• kredytobiorcy nie zostali poinformowani, że zadłużenie może wzrosnąć w sposób praktycznie nieograniczony.

Sąd podkreślił również, że konsumenci rozumieli umowę jako „kredyt złotowy z tańszym mechanizmem opartym o CHF”, a nie jako zobowiązanie obciążone nieograniczonym ryzykiem walutowym.

Sąd: bank miał pełną swobodę ustalania kursów CHF

W uzasadnieniu bardzo mocno zaakcentowano problem mechanizmu indeksacji opartego o tabele kursowe banku.

Sąd wskazał, że:

• bank jednostronnie ustalał kursy kupna i sprzedaży CHF,
• umowa nie zawierała przejrzystych zasad wyznaczania kursów,
• konsumenci nie mogli zweryfikować sposobu ustalania wysokości swojego zobowiązania,
• kredytobiorcy byli całkowicie uzależnieni od decyzji banku.

W ocenie Sądu takie postanowienia naruszały naturę stosunku zobowiązaniowego i prowadziły do zachwiania równowagi kontraktowej stron.

Sąd: umowa była nieważna

Sąd uznał, że zawarte w umowie klauzule waloryzacyjne były sprzeczne z:

• art. 353¹ k.c.,
• zasadami współżycia społecznego,
• naturą stosunku zobowiązaniowego.

W uzasadnieniu podkreślono, że:

• mechanizm indeksacji dawał bankowi możliwość jednostronnego kształtowania wysokości zobowiązania,
• kredytobiorcy nie mieli wpływu na sposób ustalania kursów,
• umowa nie zapewniała równowagi stron,
• konsumenci byli obciążeni praktycznie nieograniczonym ryzykiem kursowym.

Sąd uznał więc, że umowa była nieważna, co skutkowało brakiem podstaw do dochodzenia przez bank roszczeń wynikających z wypowiedzianego kredytu.

Sąd: bank nie mógł skutecznie oprzeć roszczenia na nieważnej umowie

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia miało stanowisko Sądu, zgodnie z którym:

• bank dochodził roszczeń wyłącznie na podstawie umowy kredytu,
• nie zgłosił alternatywnej podstawy roszczenia,
• nieważna umowa nie mogła stanowić podstawy żądania zapłaty.

W konsekwencji powództwo Banku Millennium zostało oddalone w całości.

Kancelaria Themi – obrona frankowiczów przed roszczeniami banków

Kancelaria Themi reprezentuje kredytobiorców zarówno w sprawach o unieważnienie umów frankowych, jak również w postępowaniach wszczynanych przez banki po wypowiedzeniu umów kredytowych.

Prowadzimy sprawy obejmujące m.in.:

• obronę przed pozwami banków,
• unieważnienie kredytów frankowych,
• analizę klauzul abuzywnych,
• zarzuty nieważności umów,
• spory dotyczące wypowiedzeń kredytów,
• zarzuty przedawnienia,
• rozliczenia nieważnych umów kredytowych.

Wyrok w sprawie I C 297/22 stanowi kolejny przykład skutecznej obrony Klientów Kancelarii Themi przed roszczeniami Banku Millennium S.A. opartymi na nieważnej umowie kredytu frankowego.