Wyrok przeciwko Bankowi Millennium – Sąd Okręgowy w Krakowie zasądził ponad 47 tys. CHF i 25 tys. zł dla Klientów Kancelarii Themi – sygn. I C 132/21

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2022 r., sygn. akt I C 132/21, Sąd Okręgowy w Krakowie zasądził od Banku Millennium S.A. na rzecz Klientów Kancelarii Themi kwotę 25.519,44 zł oraz 47.043,45 CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie i kosztami procesu.

Sprawa dotyczyła kredytu indeksowanego do CHF zawartego w 2008 r. na budowę domu jednorodzinnego. Kredytobiorcy zakwestionowali mechanizm indeksacji oparty o kursy ustalane jednostronnie przez Bank Millennium.

 


Kredyt frankowy Millennium oparty o niedozwolone klauzule indeksacyjne

Powodowie wskazywali, że postanowienia dotyczące indeksacji kredytu i przeliczania rat według tabel kursowych banku mają charakter abuzywny i prowadzą do nieważności całej umowy.

Kwestionowane były m.in.:

  • § 2 ust. 2 umowy,
  • § 7 ust. 1 umowy,
  • § 3 ust. 2 Regulaminu,
  • § 8 ust. 3 Regulaminu.

Powodowie podnosili, że:

  • umowa została zawarta na podstawie wzorca przygotowanego przez bank,
  • nie mieli możliwości negocjowania mechanizmu indeksacji,
  • bank jednostronnie ustalał kursy CHF,
  • umowa nie zawierała obiektywnych zasad ustalania kursów walut.

Sąd podzielił tę argumentację.


Sąd: kredyt indeksowany do CHF był kredytem złotowym

Sąd szczegółowo przeanalizował konstrukcję kredytu indeksowanego do CHF i wskazał, że był to w rzeczywistości kredyt złotowy.

W uzasadnieniu podkreślono, że:

  • kwota kredytu została określona w PLN,
  • wypłata następowała w złotych polskich,
  • spłata początkowo odbywała się również w PLN,
  • CHF pełnił jedynie funkcję miernika waloryzacyjnego.

Sąd wskazał również, że zgodnie z regulaminem Banku Millennium kredyt indeksowany był kredytem udzielanym w złotych polskich.


Sąd: bank miał możliwość arbitralnego ustalania kursów CHF

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia miała analiza mechanizmu ustalania kursów walut przez Bank Millennium.

Sąd podkreślił, że:

  • bank jednostronnie ustalał kursy kupna i sprzedaży CHF,
  • umowa nie określała sposobu tworzenia tabel kursowych,
  • wysokość zobowiązania kredytobiorców zależała od decyzji banku,
  • konsumenci nie mogli samodzielnie zweryfikować prawidłowości wyliczeń banku.

W ocenie Sądu taka konstrukcja rażąco naruszała interesy konsumentów i była sprzeczna z dobrymi obyczajami.


Sąd: abuzywne klauzule powodują nieważność całej umowy

Sąd uznał, że po usunięciu niedozwolonych klauzul indeksacyjnych umowa nie może dalej obowiązywać.

W uzasadnieniu wskazano, że:

  • brak byłoby mechanizmu ustalania kursu przeliczeniowego,
  • niemożliwe byłoby określenie wysokości zobowiązania,
  • umowa stałaby się niewykonalna,
  • nie istnieją przepisy pozwalające uzupełnić lukę po abuzyjnych klauzulach.

Sąd odwołał się również do wyroku TSUE w sprawie C-260/18 oraz orzecznictwa Sądu Najwyższego dotyczącego skutków eliminacji klauzul abuzywnych.


Sąd zastosował teorię dwóch kondykcji

W sprawie Sąd przyjął teorię dwóch kondykcji.

Oznacza to, że:

  • kredytobiorcy mogą dochodzić zwrotu wszystkich spełnionych świadczeń,
  • roszczenia stron są od siebie niezależne,
  • bank nie może automatycznie pomniejszać roszczeń konsumentów o wypłacony kapitał,
  • każda ze stron posiada odrębne roszczenie restytucyjne.

Sąd powołał się przy tym m.in. na uchwałę Sądu Najwyższego III CZP 6/21.


Sąd: konsumenci nie zostali prawidłowo poinformowani o ryzyku walutowym

Sąd bardzo krytycznie ocenił sposób przedstawienia kredytobiorcom ryzyka kursowego.

W uzasadnieniu podkreślono, że:

  • bank zapewniał o stabilności franka szwajcarskiego,
  • nie wyjaśniono rzeczywistej skali ryzyka,
  • nie przedstawiono możliwego wzrostu zadłużenia,
  • konsumenci nie zostali należycie poinformowani o potencjalnie nieograniczonym ryzyku kursowym.

Sąd wskazał również, że bank jako instytucja zaufania publicznego powinien realizować szczególnie daleko idące obowiązki informacyjne wobec konsumentów.


Kancelaria Themi – pomoc frankowiczom przeciwko Bankowi Millennium

Kancelaria Themi reprezentuje kredytobiorców w sporach dotyczących kredytów frankowych przeciwko Bankowi Millennium S.A. oraz innym bankom oferującym kredyty indeksowane i denominowane do CHF.

Prowadzimy sprawy dotyczące:

  • unieważnienia kredytów frankowych,
  • zwrotu nadpłat i rat,
  • klauzul abuzywnych,
  • rozliczeń po nieważności umowy,
  • obrony przed roszczeniami banków.

Wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie w sprawie I C 132/21 stanowi kolejny przykład skutecznego dochodzenia praw frankowiczów reprezentowanych przez Kancelarię Themi.

Pozywane banki

Prowadzimy procesy przeciwko niemal wszystkim polskim bankom, które oferowały kredyty indeksowane i denominowane do franka szwajcarskiego, w szczególności:

Raiffeisen Bank International (w tym Polbank EFG), PKO BP (w tym Nordea), Bank Pekao, Bank BPH, Santander Bank Polska (w tym Bank Zachodni WBK), Getin Noble Bank, mBank (w tym BRE Bank i MultiBank), Bank Millenium, Credit Agricole, Deutsche Bank Polska, ING Bank Śląski, BOŚ, BNP Paribas Bank Polska (w tym Fortis Bank i BGŻ), Eurobank, Santander Consumer Bank.

Siedziba Kancelarii frankowej Themi mieści się w Krakowie. Prowadzimy sprawy sądowe w Warszawie, Gdańsku, Katowicach, Wrocławiu i na terenie całego kraju.