Wyrokiem z dnia 19 lutego 2020 r. (sygn. akt I C 842/17) Sąd Okręgowy we Wrocławiu zasądził od Santander Bank Polska S.A. (następcy prawnego Kredyt Bank S.A.) na rzecz naszego Klienta zwrot świadczeń nienależnych wynikających z wykonywania umowy kredytu we frankach. Orzeczenie obejmuje zarówno kwotę w złotych, jak i kwotę we frankach szwajcarskich, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie

.

Sprawa dotyczyła jednej z klasycznych umów kredytu frankowego Kredyt Banku, zawieranych masowo w latach 2006–2008, opartych na mechanizmie waloryzacji kursem CHF ustalanym jednostronnie przez bank.

 


Stan faktyczny – kredyt frankowy Kredyt Bank

Nasz Klient zawarł w październiku 2007 r. z Kredyt Bank S.A. umowę kredytu mieszkaniowego „Ekstralokum”, w której:

  • kwota kredytu została wyrażona w złotych,

  • saldo zadłużenia oraz raty były waloryzowane kursem franka szwajcarskiego (CHF),

  • bank stosował własną tabelę kursów przy wypłacie kredytu oraz spłacie rat.

Umowa przewidywała:

  • przeliczenie kwoty kredytu według kursu kupna CHF z tabeli banku,

  • spłatę rat po kursie sprzedaży CHF również z tabeli banku,

  • brak jakichkolwiek obiektywnych kryteriów ustalania kursów walut.

W 2011 r. Klient podpisał aneks umożliwiający spłatę rat bezpośrednio w CHF, co – jak potwierdził sąd – nie usuwało pierwotnej wadliwości umowy.


Zakres rozstrzygnięcia – co zasądził sąd

Sąd Okręgowy we Wrocławiu zasądził od Santander Bank Polska S.A. na rzecz naszego Klienta:

  • 14 100,22 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie,

  • 25 000,38 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie,

  • pełen zwrot kosztów procesu.

Co istotne, sąd uwzględnił roszczenie dwuwalutowe, co jednoznacznie potwierdza, że w sprawach o kredyt we frankach możliwe jest skuteczne dochodzenie zwrotu świadczeń spełnionych zarówno w PLN, jak i w CHF

.


Abuzywność klauzul waloryzacyjnych

Sąd w sposób jednoznaczny uznał, że postanowienia umowy:

  • dotyczące przeliczania kredytu i rat według tabel kursowych banku,

  • przyznające bankowi swobodę i dowolność w ustalaniu kursów CHF,

stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ k.c.

W uzasadnieniu podkreślono, że:

  • Klient nie miał realnego wpływu na treść klauzul waloryzacyjnych,

  • umowa nie zawierała żadnych obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów ustalania kursów,

  • mechanizm ten prowadził do rażącego naruszenia interesów konsumenta i zachwiania równowagi kontraktowej.


Aneks i ustawa antyspreadowa nie „uzdrawiają” umowy

Sąd wyraźnie odrzucił argumentację banku, zgodnie z którą:

  • wejście w życie ustawy antyspreadowej,

  • podpisanie aneksu umożliwiającego spłatę w CHF,

miałyby usuwać skutki abuzywności klauzul waloryzacyjnych.

W ocenie sądu:

aneks regulował jedynie sposób spłaty kredytu, natomiast nie usuwał wadliwości mechanizmu waloryzacji kwoty kredytu i salda zadłużenia.

To stanowisko jest w pełni spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów powszechnych oraz Trybunału Sprawiedliwości UE.


Świadczenie nienależne i brak przedawnienia

Sąd uznał, że kwoty pobrane przez bank na podstawie abuzywnych klauzul stanowią świadczenie nienależne w rozumieniu art. 410 k.c.

Jednocześnie sąd jednoznacznie wskazał, że:

  • roszczenia o zwrot świadczeń nienależnych nie mają charakteru świadczeń okresowych,

  • w konsekwencji nie podlegają skróconemu terminowi przedawnienia,

  • termin przedawnienia wynosi 10 lat (dla świadczeń spełnionych przed nowelizacją).


Znaczenie wyroku dla spraw frankowych Santander / Kredyt Bank

Wyrok SO we Wrocławiu ma bardzo duże znaczenie praktyczne:

  • potwierdza wadliwość klasycznych umów kredytów frankowych Kredyt Banku,

  • pokazuje skuteczność dochodzenia roszczeń przeciwko Santander Bank Polska jako następcy prawnemu,

  • potwierdza możliwość zasądzania świadczeń zarówno w PLN, jak i w CHF,

  • wzmacnia pozycję kredytobiorców w sporach dotyczących umów zawieranych przed 2010 r.


Komentarz Themi

Ten wyrok doskonale pokazuje, że nawet w sprawach dotyczących „starszych” umów kredytów we frankach możliwe jest skuteczne dochodzenie roszczeń przeciwko bankowi.

W Themi od lat prowadzimy sprawy dotyczące:

  • umów Kredyt Bank / Santander,

  • kredytów frankowych zawierających klasyczne klauzule tabelowe,

  • sporów, w których bank powołuje się na aneksy lub ustawę antyspreadową.

Analiza takich orzeczeń jak wyrok SO we Wrocławiu z 19 lutego 2020 r. pozwala nam precyzyjnie dobierać strategię procesową i skutecznie reprezentować naszych Klientów w sporach z bankami.

Pozywane banki

Prowadzimy procesy przeciwko niemal wszystkim polskim bankom, które oferowały kredyty indeksowane i denominowane do franka szwajcarskiego, w szczególności:

Raiffeisen Bank International (w tym Polbank EFG), PKO BP (w tym Nordea), Bank Pekao, Bank BPH, Santander Bank Polska (w tym Bank Zachodni WBK), Getin Noble Bank, mBank (w tym BRE Bank i MultiBank), Bank Millenium, Credit Agricole, Deutsche Bank Polska, ING Bank Śląski, BOŚ, BNP Paribas Bank Polska (w tym Fortis Bank i BGŻ), Eurobank, Santander Consumer Bank.

Siedziba Kancelarii frankowej Themi mieści się w Krakowie. Prowadzimy sprawy sądowe w Warszawie, Gdańsku, Katowicach, Wrocławiu i na terenie całego kraju.