Poniżej publikujemy komentarze do wyroków uzyskanych w sprawach prowadzonych przez nas przeciwko PKO BP, dotyczących tzw. kredytów frankowych. Omawiane orzeczenia odnoszą się przede wszystkim do kredytów denominowanych do franka szwajcarskiego, które przez wiele lat stanowiły podstawową konstrukcję umów oferowanych przez ten bank.

PKO BP, w odróżnieniu od części innych instytucji finansowych, do około 2011 roku udzielał kredytów frankowych wyłącznie w formule denominowanej. Dopiero w końcowym okresie swojej aktywności w segmencie kredytów walutowych pojawiły się – na krótko i w niewielkiej skali – umowy o charakterze indeksowanym. W praktyce jednak udział takich umów był marginalny, ponieważ bank definitywnie zaprzestał udzielania kredytów we frankach szwajcarskich.

Szczególne miejsce w tej kategorii zajmują także wyroki dotyczące umów przejętych przez PKO BP w ramach portfela Nordea Bank. Umowy te miały formalnie charakter denominowany, jednak ich rzeczywisty mechanizm funkcjonowania bywał bardziej złożony. W wielu przypadkach – w zależności od zmian kursu waluty pomiędzy datą zawarcia umowy a momentem wypłaty poszczególnych transz kredytu – konstrukcja ta zbliżała się w praktyce do mechanizmu indeksacji. Ta specyfika umów Nordea znajduje istotne odzwierciedlenie w argumentacji sądów oraz w treści zapadających wyroków.

Komentarze publikowane w tej sekcji koncentrują się na analizie uzasadnień wyroków, w szczególności na ocenie abuzywności klauzul walutowych, skutkach eliminacji mechanizmu denominacji, podstawach stwierdzenia nieważności umów oraz konsekwencjach prawnych takich rozstrzygnięć dla stron umowy kredytowej. Omawiamy również, w jaki sposób sądy odnoszą się do specyfiki historycznych wzorców umownych PKO BP oraz umów wywodzących się z portfela Nordea.

Celem tych komentarzy jest pokazanie, jak w praktyce kształtuje się orzecznictwo w sprawach dotyczących kredytów frankowych PKO BP, na podstawie wyroków zapadających w sprawach prowadzonych przez nas. Publikowane analizy mają charakter informacyjny i poglądowy i nie zastępują indywidualnej oceny konkretnej umowy kredytowej, która każdorazowo wymaga analizy jej treści oraz okoliczności jej wykonywania.