Miło nam powiadomić, że dnia 31 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakowie (orzekał SSO Krzysztof Lisek) oddalił w całości powództwo mBank S.A. opiewające na kwotę ponad 1,3 mln zł, skierowane przeciwko naszym Mocodawcom, kredytobiorcom kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego (umowa BRE Bank z 2008 r., Sygn. I C 888/19).

Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie o uznanie, że skutkiem abuzywności kwestionowanych przez nas przeliczeniowych (indeksacyjnych) klauzul umownych jest nieważność umowy. Sąd ustalił w szczególności, że klauzule indeksacyjne nie były negocjowane indywidualnie z kredytobiorcami, posiadali oni status konsumentów, same zaś kwestionowane postanowienia są nieuczciwe.

Sąd, odwołując się do orzeczeń TSUE w ogólności, a październikowego orzeczenia w sprawie Państwa Dziubak, w szczególności, wyraził przekonanie, że abuzywności tych klauzul może skutkować jedynie nieważnością całej umowy. Sąd uznał, że stwierdzenie niewiązania klauzuli przeliczeniowej nie może powodować niewiązania wszystkich klauzul odnoszących się do waloryzacji kwoty kredytów, w konsekwencji czego umowa okazuje się niewykonalną.

Nadto, Sąd stwierdził, że skoro kredytobiorcy przyznali na rozprawach, że zdają sobie sprawę z konsekwencji stwierdzenia nieważności umowy, jak również, że uważają takie rozstrzygnięcie za bardziej dla nich korzystne niż stwierdzenie jej zlotowego charakteru, Sąd winien orzec o nieważności.

Jednocześnie Sąd stwierdził, za argumentacją naszego powództwa, że nawet gdyby uznać ważność umowy w jej czysto złotowym charakterze, to nie zaktualizowałyby się podstawy do jej wypowiedzenia przez bank, bowiem w dacie tego wypowiedzenia kredytobiorcy mieliby na swoim koncie nadpłatę, nie niedopłatę.

Na marginesie swojego wywodu Sąd zauważył także, że konstrukcja umów indeksowanych stosowanych przez polskie banki, wpisuje się w tendencje polskich instytucji finansowych do konturowania nowych typów umów nakierowanych jedynie na maksymalizacje zysku tych instytucji, dokonywaną kosztem ich klientów, w czym umowy te podobne są do umów polisolokat czy lokat inwestycyjnych. Podobnie Sąd wskazał, że presja banków przekonujących o możliwym niekorzystnym wpływie orzecznictwa sądów na bezpieczeństwo sektora bankowego, nie ma zastosowania w sprawie, bowiem rolą sędziego nie jest troska o interesy banków, a rozpatrując sprawy in concreto, obowiązkiem sądu jest ich zgodne z prawem rozpoznanie.

Rozstrzygnięcie to jest szczególnie ważne, w kontekście nieuwzględnienia zarzutów banku, który podnosił, że nasi Mocodawcy, zawodowo parający się doradztwem kredytowym i będący zatrudnieni w sektorze bankowym, posiadali ponadprzeciętną wiedzę i doświadczenie pozwalające im rozumieć skutki zawartej umowy. Odrzucając argumentację banku Sąd wskazał, iż ponadprzeciętna wiedza kredytobiorcy nie ma znaczenia dla oceny jego statusu konsumenta. Sąd pokreślił, że za takim rozumiem statusu konsumenta przemawia jednolite i bogate orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Sąd zasądził też zwrot kosztów zastępstwa procesowego od banku na rzecz naszych Mocodawców, w kwocie odpowiadającej wysokości stawki minimalnej.

Piotr Pieczara

Pełnomocnik Zarządu Kancelarii Themi


Kredyt we frankach

Pozywane banki

Prowadzimy procesy przeciwko niemal wszystkim polskim bankom, które oferowały kredyty indeksowane i denominowane do franka szwajcarskiego, w szczególności:

Raiffeisen Bank International (w tym Polbank EFG), PKO BP (w tym Nordea), Bank Pekao, Bank BPH, Santander Bank Polska (w tym Bank Zachodni WBK), Getin Noble Bank, mBank (w tym BRE Bank i MultiBank), Bank Millenium, Credit Agricole, Deutsche Bank Polska, ING Bank Śląski, BOŚ, BNP Paribas Bank Polska (w tym Fortis Bank i BGŻ), Eurobank, Santander Consumer Bank.

Siedziba Kancelarii frankowej Themi mieści się w Krakowie. Prowadzimy sprawy sądowe w Warszawie, Gdańsku, Katowicach, Wrocławiu i na terenie całego kraju.